Week 5: De huisarts
"Als ze jou zo lekker vinden, dan heb ik er minder last van," lachte de huisarts mij vriendelijk toe nadat ik hem mijn linkeronderbeen liet zien. Curaçao mag dan wel het paradijs zijn voor de meeste mensen, maar het is zeker het paradijs voor de mug met al die Europese hapjes...!
KRABBEN, KRABBEN EN NOG EENS KRABBEN
Ik werd er al voor gewaarschuwd: de mug hier is dol op Europees vers bloed. "De eerste weken zijn vreselijk, maar dan vinden ze je niet meer zo lekker en gaan ze op zoek naar een volgend Europees slachtoffer."
Waarom de mug vooral toeristen steekt? Blijkbaar is de dunne, blanke huid van de toerist aanlokkelijker dan de dikkere huid van een local. Door onze dunne huid is het immers makkelijker steken. Daarnaast is het afweersysteem van de locals aan de mug gewend en krijgen zij geen jeukende muggenbulten meer.
De eerste dagen had ik er, tot mijn verbazing, niet erg veel last van. Een muggenbult hier en daar, maar that's it.
Tot afgelopen week. Ik bleef maar krabben aan mijn benen. Het is een hemels en een hels gevoel tegelijkertijd. Het verlicht de jeuk op een bepaalde manier, maar je krabt wel je huid kapot. Dilemma. Als ik 's nachts wakker werd was het eerste dat ik deed krabben. Dan viel ik meestal wel weer in slaap.
Of ik geen spul had meegenomen uit Nederland? Jawel, maar de Nederlandse DEET schijnt hier niet te werken. De afterbite van de Kruidvat werkt voor een paar uur, maar inmiddels is die tube ook leeg.
PAARS EN ROOD
Omdat ik dacht dat dit normaal was gingen er geen alarmbellen bij mij af. Tot ik mij onder de douche een hoedje schrok: wat zit dáár nou bij mijn enkel? Een dieprode plek, bijna donkerpaars...! En ik had er meer op mijn benen zitten. Ik telde vandaag in totaal meer dan veertig rode plekken op alleen al mijn onderbenen...! Op mijn armen heb ik er maar twee à drie zitten, maar dat schijnt te maken te hebben met het feit dat de huid op de benen strakker is dan op de armen.
Op school zei Michaëla, de Nederlandse schooljuf van groep 3a, dat ik naar de huisarts moest: waarschijnlijk een allergie voor muggen. Dus ik vroeg bij de eigenaar van het appartementencomplex om een adres van een fijne huisarts in de buurt.
Een paar honderd meter van mijn appartement zit een fijne huisarts, dokter Zadelhoff. "Dat is een goede vriend van mij," zei de eigenaar. Ik kon gewoon binnenlopen en als ze geen plek hadden, dan zou ik een afspraak moeten maken. Gelukkig kon ik er al direct terecht.
PER VERRICHTING BETALEN
Natuurlijk zit het zorgsysteem in Curaçao ook anders in elkaar dan in Nederland. Als ik de artikelen op het internet lees schijnt het ook een van de duurste (en slechtste) zorgsystemen van de wereld te zijn. Het is zelfs het twee na duurste zorgstelsel ter wereld!
Erg gek vind ik dat niet, want ik schrok van de lijst die mij de receptie hangt: je betaalt per verrichting aan de arts.Voor alleen een consult betaal je bijvoorbeeld 42 gulden (omgerekend 20,49 euro met de huidige koers). Een bevalling kost iets meer dan 1300 gulden. Nu weet ik niet precies hoe het zit met de zorgverzekering, want pas sinds 2013 is de basisverzekering ziektekosten van kracht gegaan voor de inwoners.
In ieder geval, doordat de artsen per verrichting om betaling vragen is de kloof tussen de grootverdieners in de zorg en de algemene bevolking erg groot. In 2009 kregen artsen een gemiddelde compensatie van vier ton per jaar, terwijl het gemiddelde inkomen in dat jaar rond de 22.000 lag.
42 GULDEN VOOR EEN CONSULT
Dus ik betaalde 42 gulden voor een consult van een paar minuten (ook m'n bloeddruk liet ik even controleren na de check in Nederland, en deze bleek wederom weer aan de lage kant te zijn) en kreeg een recept voor de medicijnen mee: tabletten (antihistamine) en een zalfje voor de rode plekken. Ik liep door naar de apotheek, die een paar kilometer verderop zat (note: in Curaçao hebben ze weinig stoepen en dus loop je langs razende auto's. Oppassen geblazen dus!). Tot mijn verbazing was dit een Benu Apotheek, die je dus ook in Nederland kan vinden.
Afijn, recept inleveren, bij een andere balie betalen (niet heel erg duur, vond ik!), even wachten en ten slotte kan je je medicijnen meenemen. Het schijnt dat na een paar dagen de vlekken moeten verdwijnen, dus fingers crossed.
KRABBEN, KRABBEN EN NOG EENS KRABBEN
 |
| Geterroriseerd door de mug |
Waarom de mug vooral toeristen steekt? Blijkbaar is de dunne, blanke huid van de toerist aanlokkelijker dan de dikkere huid van een local. Door onze dunne huid is het immers makkelijker steken. Daarnaast is het afweersysteem van de locals aan de mug gewend en krijgen zij geen jeukende muggenbulten meer.
De eerste dagen had ik er, tot mijn verbazing, niet erg veel last van. Een muggenbult hier en daar, maar that's it.
Tot afgelopen week. Ik bleef maar krabben aan mijn benen. Het is een hemels en een hels gevoel tegelijkertijd. Het verlicht de jeuk op een bepaalde manier, maar je krabt wel je huid kapot. Dilemma. Als ik 's nachts wakker werd was het eerste dat ik deed krabben. Dan viel ik meestal wel weer in slaap.
Of ik geen spul had meegenomen uit Nederland? Jawel, maar de Nederlandse DEET schijnt hier niet te werken. De afterbite van de Kruidvat werkt voor een paar uur, maar inmiddels is die tube ook leeg.
PAARS EN ROOD
Omdat ik dacht dat dit normaal was gingen er geen alarmbellen bij mij af. Tot ik mij onder de douche een hoedje schrok: wat zit dáár nou bij mijn enkel? Een dieprode plek, bijna donkerpaars...! En ik had er meer op mijn benen zitten. Ik telde vandaag in totaal meer dan veertig rode plekken op alleen al mijn onderbenen...! Op mijn armen heb ik er maar twee à drie zitten, maar dat schijnt te maken te hebben met het feit dat de huid op de benen strakker is dan op de armen.
Op school zei Michaëla, de Nederlandse schooljuf van groep 3a, dat ik naar de huisarts moest: waarschijnlijk een allergie voor muggen. Dus ik vroeg bij de eigenaar van het appartementencomplex om een adres van een fijne huisarts in de buurt.
Een paar honderd meter van mijn appartement zit een fijne huisarts, dokter Zadelhoff. "Dat is een goede vriend van mij," zei de eigenaar. Ik kon gewoon binnenlopen en als ze geen plek hadden, dan zou ik een afspraak moeten maken. Gelukkig kon ik er al direct terecht.
PER VERRICHTING BETALEN
Natuurlijk zit het zorgsysteem in Curaçao ook anders in elkaar dan in Nederland. Als ik de artikelen op het internet lees schijnt het ook een van de duurste (en slechtste) zorgsystemen van de wereld te zijn. Het is zelfs het twee na duurste zorgstelsel ter wereld!
Erg gek vind ik dat niet, want ik schrok van de lijst die mij de receptie hangt: je betaalt per verrichting aan de arts.Voor alleen een consult betaal je bijvoorbeeld 42 gulden (omgerekend 20,49 euro met de huidige koers). Een bevalling kost iets meer dan 1300 gulden. Nu weet ik niet precies hoe het zit met de zorgverzekering, want pas sinds 2013 is de basisverzekering ziektekosten van kracht gegaan voor de inwoners.
In ieder geval, doordat de artsen per verrichting om betaling vragen is de kloof tussen de grootverdieners in de zorg en de algemene bevolking erg groot. In 2009 kregen artsen een gemiddelde compensatie van vier ton per jaar, terwijl het gemiddelde inkomen in dat jaar rond de 22.000 lag.
42 GULDEN VOOR EEN CONSULT
 |
| Op naar de apotheek |
Afijn, recept inleveren, bij een andere balie betalen (niet heel erg duur, vond ik!), even wachten en ten slotte kan je je medicijnen meenemen. Het schijnt dat na een paar dagen de vlekken moeten verdwijnen, dus fingers crossed.
 |
| De kosten van de medicijnen vallen wel mee... |
 |
| Jup, op de achtergrond zie je Hollandia, die voor de deur lag |
Reacties
Een reactie posten