Week 14: Curaçaose APK
Al sinds mijn verjaardag (3 oktober) moet mijn huurauto naar de APK toe. Echter... óf ik had de auto nodig, óf mijn verhuurster kon niet. Zij moet blijkbaar aanwezig zijn bij de keuring.
Toen we eenmaal een datum hadden geprikt waarop we beide konden, had ze zich verslapen, en ik was het vergeten, dus konden we weer een nieuwe datum prikken... Uiteindelijk bleek dat zij er niet voor aanwezig hoeft te zijn, dus ze vroeg of ik het zelf wilde doen. En aangezien ik zie wat voor wrakken er hier op de weg rijden, was ik best wel benieuwd hoe een Curaçaose APK eruit ziet.
IN DE KREUKELS
Ik zal binnenkort een post over het verkeer op Curaçao plaatsen, maar soms rijden hier auto's rond waarvan je denkt: hoe dan?! Achterkant ligt totaal in de kreukels, zwarte wolken van gassen uit de uitlaat, remlichten die het niet doen, afgebroken spiegels, ramen die zijn vervangen met plastic, bumpers die op de auto worden gehouden door ducttape... Het is verbazend wat er allemaal rondrijdt. Hoe kunnen deze barrels op de wegen rijden, en, nog erger, hoe zijn ze door de tweejaarlijkse keuring gekomen?
VERVALSING
Ik hoorde van tevoren al verhalen dat de APK niet veel voorstelt. Je staat uiteindelijk minder dan vijf minuten bij het keuringslokaal en je krijgt een nieuwe voertuigkeuringskaart. "Is dit een grap, ofzo?" vertelde mijn begeleider van de kinderopvang toen ze haar ervaring vertelde met de APK. "Waar hangen de camera's?"
Ik hoorde ook verhalen dat de meeste huurauto's ook 'vervalst' worden. Kan je nog mijn post herinneren over het probleem met de motorolie? Normaliter hoort er een lampje in het dashboard te branden, echter was dat bij mij dus niet het geval. Schijnbaar worden de meeste lampjes in het dashboard uitgeschakeld, omdat ze anders altijd blijven branden door bijvoorbeeld een eerder ongeluk.
ACHTER DEZE BOSJES, MISSCHIEN?
Ik had afgelopen dinsdag tussen acht en half negen de keuring. Natuurlijk reed ik eerst verkeerd ("hmm, het lijkt mij niet dat het keuringslokaal achter deze bosjes zit..."), maar alles gaat hier op zijn Curaçaos, natuurlijk. No worries, be happy. Poko poko. Geen haast.
Aan elke beveiliger op het terrein vroeg ik maar waar ik moest zijn, want het leek alsof ik totaal niet op de goede plek was. Het keuringslokaal was immers op een beveiligd industrieterrein.
De eerste stap bij de APK: je loopt naar binnen, je krijgt een nummer en vervolgens wacht je tot je aan de beurt bent. Blijkbaar plannen ze veel voertuigkeuringen in in een tijdsvak, want het was al behoorlijk druk om acht uur 's ochtends. Je geeft vervolgens de verlopen keuringskaart af en je betaalt, in mijn geval, 60 gulden, oftewel ongeveer 30 euro (ik krijg dit later wel weer terug van mijn verhuurder). Ten slotte krijg je een lijst in je handen gedrukt met de punten waar op gecontroleerd gaat worden. Nou ja, controleren...
WHAT. THE. HECK.
... de keuringslijst is één grote grap.
Ik mocht al na een paar minuten naar binnen rijden (ik was blijkbaar nog voor de meute). "Claxon? Knippertje naar links? Knippertje naar rechts? Handrem? Remmen? Lichten? Naar achteren? Knippertje naar links? Knippertje naar rechts? Oh, even in de kofferbak kijken voor het reservewiel... Klaar! U mag verder rijden, en bij het raam uw keuringskaart halen."
What. The. Heck. Ik krijg een lijst met vijf grote punten, maar er wordt maar gecontroleerd op de eerste twee punten? Hè? Is dit inderdaad een grap?! Ik was zo verbaasd dat ik zelfs een paar minuten in de garage bleef staan, omdat ik verwacht had dat de keuringsmeester terug zou komen. Not...
Ten slotte moet je dus wachten op de uitgifte van de keuringskaart. Ik had geen idee waar en hoe. Uiteindelijk volgde ik de andere auto's maar en parkeerde ik de auto. De beveiliger zei dat ik iets verderop moest parkeren, omdat hij de ruimte nodig had, maar zei dat ik wel in de schaduw mocht parkeren, haha. Volgens mij las hij ook mijn gezicht, want hij vertelde waar ik moest zijn voor de keuringskaart. Wat een aardige mensen lopen hier toch rond...
Na een aantal minuten wachten bij het loket had ik de keuringskaart in handen.
Ik heb mij laten vertellen dat de keuringsmeester ook een oogje dichtknijpt als er iets niet in orde is door bijvoorbeeld te zeggen dat de eigenaar de lampen moet vervangen. Toch krijgt de eigenaar de keuringskaart vervolgens mee. Dat betekent dus dat de eigenaar de vrijheid heeft om zijn lampen niet te vervangen: immers heeft hij de keuringskaart al in handen.
De Curaçaose APK verklaart dus waarom er zoveel wrakken op het eiland rondrijden. Er wordt helemaal niet goed gekeken naar de toestand van de auto. Naar mijn mening is dat onverantwoord: de kans op een ongeluk is immers groot. Er wordt overigens niet intensief gecontroleerd door de politie. Dus een boete voor kapotte lampen hoef je in Curaçao niet te verwachten...
Toen we eenmaal een datum hadden geprikt waarop we beide konden, had ze zich verslapen, en ik was het vergeten, dus konden we weer een nieuwe datum prikken... Uiteindelijk bleek dat zij er niet voor aanwezig hoeft te zijn, dus ze vroeg of ik het zelf wilde doen. En aangezien ik zie wat voor wrakken er hier op de weg rijden, was ik best wel benieuwd hoe een Curaçaose APK eruit ziet.
IN DE KREUKELS
Ik zal binnenkort een post over het verkeer op Curaçao plaatsen, maar soms rijden hier auto's rond waarvan je denkt: hoe dan?! Achterkant ligt totaal in de kreukels, zwarte wolken van gassen uit de uitlaat, remlichten die het niet doen, afgebroken spiegels, ramen die zijn vervangen met plastic, bumpers die op de auto worden gehouden door ducttape... Het is verbazend wat er allemaal rondrijdt. Hoe kunnen deze barrels op de wegen rijden, en, nog erger, hoe zijn ze door de tweejaarlijkse keuring gekomen?
VERVALSING
Ik hoorde van tevoren al verhalen dat de APK niet veel voorstelt. Je staat uiteindelijk minder dan vijf minuten bij het keuringslokaal en je krijgt een nieuwe voertuigkeuringskaart. "Is dit een grap, ofzo?" vertelde mijn begeleider van de kinderopvang toen ze haar ervaring vertelde met de APK. "Waar hangen de camera's?"
Ik hoorde ook verhalen dat de meeste huurauto's ook 'vervalst' worden. Kan je nog mijn post herinneren over het probleem met de motorolie? Normaliter hoort er een lampje in het dashboard te branden, echter was dat bij mij dus niet het geval. Schijnbaar worden de meeste lampjes in het dashboard uitgeschakeld, omdat ze anders altijd blijven branden door bijvoorbeeld een eerder ongeluk.
ACHTER DEZE BOSJES, MISSCHIEN?
Ik had afgelopen dinsdag tussen acht en half negen de keuring. Natuurlijk reed ik eerst verkeerd ("hmm, het lijkt mij niet dat het keuringslokaal achter deze bosjes zit..."), maar alles gaat hier op zijn Curaçaos, natuurlijk. No worries, be happy. Poko poko. Geen haast.
Aan elke beveiliger op het terrein vroeg ik maar waar ik moest zijn, want het leek alsof ik totaal niet op de goede plek was. Het keuringslokaal was immers op een beveiligd industrieterrein.
De eerste stap bij de APK: je loopt naar binnen, je krijgt een nummer en vervolgens wacht je tot je aan de beurt bent. Blijkbaar plannen ze veel voertuigkeuringen in in een tijdsvak, want het was al behoorlijk druk om acht uur 's ochtends. Je geeft vervolgens de verlopen keuringskaart af en je betaalt, in mijn geval, 60 gulden, oftewel ongeveer 30 euro (ik krijg dit later wel weer terug van mijn verhuurder). Ten slotte krijg je een lijst in je handen gedrukt met de punten waar op gecontroleerd gaat worden. Nou ja, controleren...
... de keuringslijst is één grote grap.
Ik mocht al na een paar minuten naar binnen rijden (ik was blijkbaar nog voor de meute). "Claxon? Knippertje naar links? Knippertje naar rechts? Handrem? Remmen? Lichten? Naar achteren? Knippertje naar links? Knippertje naar rechts? Oh, even in de kofferbak kijken voor het reservewiel... Klaar! U mag verder rijden, en bij het raam uw keuringskaart halen."
What. The. Heck. Ik krijg een lijst met vijf grote punten, maar er wordt maar gecontroleerd op de eerste twee punten? Hè? Is dit inderdaad een grap?! Ik was zo verbaasd dat ik zelfs een paar minuten in de garage bleef staan, omdat ik verwacht had dat de keuringsmeester terug zou komen. Not...
Ten slotte moet je dus wachten op de uitgifte van de keuringskaart. Ik had geen idee waar en hoe. Uiteindelijk volgde ik de andere auto's maar en parkeerde ik de auto. De beveiliger zei dat ik iets verderop moest parkeren, omdat hij de ruimte nodig had, maar zei dat ik wel in de schaduw mocht parkeren, haha. Volgens mij las hij ook mijn gezicht, want hij vertelde waar ik moest zijn voor de keuringskaart. Wat een aardige mensen lopen hier toch rond...
Na een aantal minuten wachten bij het loket had ik de keuringskaart in handen.
Ik heb mij laten vertellen dat de keuringsmeester ook een oogje dichtknijpt als er iets niet in orde is door bijvoorbeeld te zeggen dat de eigenaar de lampen moet vervangen. Toch krijgt de eigenaar de keuringskaart vervolgens mee. Dat betekent dus dat de eigenaar de vrijheid heeft om zijn lampen niet te vervangen: immers heeft hij de keuringskaart al in handen.
Reacties
Een reactie posten