Week 16: De ruige kant van Curaçao
Tijd voor een beetje natuur: Shete Boka National Park. Deze ruige kant van Curaçao ligt aan de noordkant van het eiland, daar waar de zee op zijn ruwst is. Lekker zwemmen, zoals op de stranden die aan de zuidkant van het eiland liggen, kan je hier dus niet.
Klik hier voor alle foto's en video's van het park.
ZEVEN MONDEN
Shete Boka betekent letterlijk "zeven monden". Inmiddels bestaat het park uit tien monden, maar met de auto kan je vijf van deze baaien bezoeken. Er zijn ook twee wandelroutes aangelegd in het park, mocht je je voeten willen strekken. Elke route duurt een uur. Neem wel genoeg eten en drinken mee en zorg er voor dat je je goed insmeert, aangezien er geen tot nauwelijks beschutting is in het park.
CURAÇAOSE GASTVRIJHEID
Er hing een flinke regenbui in de lucht en het begon langzamerhand te spetteren toen ik arriveerde bij de ingang van het park.
"Bon dia!" groette ik de bewaker van het park.
"Bon dia, woon je hier?" De man keek mij verbaasd aan.
"Nee," zei ik.
"Maar je spreekt Papiaments...!"
"Uhm... Een beetje." In verlegenheid gebracht observeerde ik kort de donkere wolken boven het park. Deze bui zou gelukkig niet lang duren.
"Maar je bent veel te mooi om in je eentje te reizen!" riep de man uit nadat hij de plattegrond van het park tevoorschijn haalde.
Uh... Bedankt...?
PISTOOLSCHOT
Aangezien de meeste regenbuien hier niet heel lang duren reed ik door naar Boka Pistol, een van de bekendste boka's van het park. Het water slaat hier zo hard tegen het gesteente dat het via een vernauwing in de inham meters de lucht in schiet, wat klinkt als een pistoolschot. Vandaar ook de naam van de boka.
MANGROVEBOSSEN
Voor Boka Pistol zit Boka Kalki, een boka verstopt in de mangrovebossen. In tegenstelling tot Boka Pistol kom je hier terecht op een zandstrand, omgeven met enorme rotsen. Door middel van een trap kan je naar boven lopen, om te genieten van het kilometerslange uitzicht op de Caribische Zee. Het is wel goed oppassen geblazen voor de zon: door de wind voel je niet dat de zon fel op je huid brandt. Op het strand zelf liggen er veel stenen en stukken koraal, en zelfs op plekken waar het zeewater niet bij kan. Mensen vinden het blijkbaar leuk om torentjes te bouwen van de stenen, haha.
BUSSEN VOL TOERISTEN
Als je aankomt in het park dan is de eerste stop hoogstwaarschijnlijk Boka Tabla en de bijbehorende grot. Dit is blijkbaar een populair onderdeel voor de tours op het eiland, want het barstte hier van de toeristen die even een kijkje kwamen nemen.
Zelf vond ik de grot niet zo spectaculair. Als je de stenen trap afloopt kom je terecht op een afrastering. Het is er heel smal en je stoot je hoofd makkelijk tegen het plafond. Het enige wat je in de donkere grot ziet zijn de golven die stukslaan op de rotsen. Niet zo heel bijzonder, naar mijn mening.
TELEURSTELLING
Ondertussen waren mijn voeten al aardig moe en ik begon ook al door mijn watervoorraad van 1,5 liter te raken. Even voor de duidelijkheid: ik heb gemerkt dat ik echt mijn tijd nodig heb om de omgeving in mij op te nemen en om te observeren. Ik kan niet even stilstaan bij de boka, om vervolgens weer verder te lopen. Vooral als ik foto's aan het schieten ben. Dus ondertussen was ik al bijna drie uur verder.
Het was ook ruim tien minuten lopen vanaf de parkeerplaats naar de volgende boka: Boka Wandomi. Vlak daarnaast zit de natuurlijke brug. Om eerlijk te zijn had ik bij de brug de verwachting dat men er overheen kon lopen, maar niets was minder waar. Uiteindelijk bleek het niet meer te zijn dan een flinke rots waar de onderkant uit is gesleten door het water.
Al met al is het nationale park pretty impressive. Vooral bij het uitzichtpunt van Boka Tabla kan je lekker wegdromen en filosoferen over de kracht van het water. Het lijkt of de zee een spelletje speelt met het land: het beukt met flinke kracht tegen het gesteente aan, om zich vervolgens terug te trekken en weer een poging te wagen. Dit spel gaat eindeloos door en de zee lijkt het niet op te geven. Wat een uithoudingsvermogen...!
TIPS & TRICKS
Klik hier voor alle foto's en video's van het park.
ZEVEN MONDEN
Shete Boka betekent letterlijk "zeven monden". Inmiddels bestaat het park uit tien monden, maar met de auto kan je vijf van deze baaien bezoeken. Er zijn ook twee wandelroutes aangelegd in het park, mocht je je voeten willen strekken. Elke route duurt een uur. Neem wel genoeg eten en drinken mee en zorg er voor dat je je goed insmeert, aangezien er geen tot nauwelijks beschutting is in het park.
| Wandelen in het park, met op de achtergrond de Christoffelberg |
CURAÇAOSE GASTVRIJHEID
Er hing een flinke regenbui in de lucht en het begon langzamerhand te spetteren toen ik arriveerde bij de ingang van het park.
"Bon dia!" groette ik de bewaker van het park.
"Bon dia, woon je hier?" De man keek mij verbaasd aan.
"Nee," zei ik.
"Maar je spreekt Papiaments...!"
"Uhm... Een beetje." In verlegenheid gebracht observeerde ik kort de donkere wolken boven het park. Deze bui zou gelukkig niet lang duren.
"Maar je bent veel te mooi om in je eentje te reizen!" riep de man uit nadat hij de plattegrond van het park tevoorschijn haalde.
Uh... Bedankt...?
PISTOOLSCHOT
Aangezien de meeste regenbuien hier niet heel lang duren reed ik door naar Boka Pistol, een van de bekendste boka's van het park. Het water slaat hier zo hard tegen het gesteente dat het via een vernauwing in de inham meters de lucht in schiet, wat klinkt als een pistoolschot. Vandaar ook de naam van de boka.
MANGROVEBOSSEN
Voor Boka Pistol zit Boka Kalki, een boka verstopt in de mangrovebossen. In tegenstelling tot Boka Pistol kom je hier terecht op een zandstrand, omgeven met enorme rotsen. Door middel van een trap kan je naar boven lopen, om te genieten van het kilometerslange uitzicht op de Caribische Zee. Het is wel goed oppassen geblazen voor de zon: door de wind voel je niet dat de zon fel op je huid brandt. Op het strand zelf liggen er veel stenen en stukken koraal, en zelfs op plekken waar het zeewater niet bij kan. Mensen vinden het blijkbaar leuk om torentjes te bouwen van de stenen, haha.
BUSSEN VOL TOERISTEN
Als je aankomt in het park dan is de eerste stop hoogstwaarschijnlijk Boka Tabla en de bijbehorende grot. Dit is blijkbaar een populair onderdeel voor de tours op het eiland, want het barstte hier van de toeristen die even een kijkje kwamen nemen.
Zelf vond ik de grot niet zo spectaculair. Als je de stenen trap afloopt kom je terecht op een afrastering. Het is er heel smal en je stoot je hoofd makkelijk tegen het plafond. Het enige wat je in de donkere grot ziet zijn de golven die stukslaan op de rotsen. Niet zo heel bijzonder, naar mijn mening.
TELEURSTELLING
Ondertussen waren mijn voeten al aardig moe en ik begon ook al door mijn watervoorraad van 1,5 liter te raken. Even voor de duidelijkheid: ik heb gemerkt dat ik echt mijn tijd nodig heb om de omgeving in mij op te nemen en om te observeren. Ik kan niet even stilstaan bij de boka, om vervolgens weer verder te lopen. Vooral als ik foto's aan het schieten ben. Dus ondertussen was ik al bijna drie uur verder.
Het was ook ruim tien minuten lopen vanaf de parkeerplaats naar de volgende boka: Boka Wandomi. Vlak daarnaast zit de natuurlijke brug. Om eerlijk te zijn had ik bij de brug de verwachting dat men er overheen kon lopen, maar niets was minder waar. Uiteindelijk bleek het niet meer te zijn dan een flinke rots waar de onderkant uit is gesleten door het water.
Al met al is het nationale park pretty impressive. Vooral bij het uitzichtpunt van Boka Tabla kan je lekker wegdromen en filosoferen over de kracht van het water. Het lijkt of de zee een spelletje speelt met het land: het beukt met flinke kracht tegen het gesteente aan, om zich vervolgens terug te trekken en weer een poging te wagen. Dit spel gaat eindeloos door en de zee lijkt het niet op te geven. Wat een uithoudingsvermogen...!
TIPS & TRICKS
- Zeer belangrijk op een tropisch eiland als Curaçao: neem genoeg water mee! Neem 1,5 à 2 liter water mee per persoon.
- Neem ook genoeg snacks mee. Er is een lokaal eettentje in het park, maar als je gaat wandelen kunnen de afstanden tussen de boka's te groot zijn om non-stop te lopen.
- Bescherm jezelf tegen de felle zon door je goed in te smeren met zonnebrand. Draag ook een stevige pet op je hoofd - eentje die niet weg kan waaien.
- Laat absoluut geen zichtbare spullen achter in je auto. In het verleden werd er veel ingebroken op de parkeerplaatsen. Tegenwoordig staan er hoge torentjes op de parkeerplaatsen waar bewakers huizen, maar meestal doen zij een dutje of zijn ze bezig met hun telefoon. (Lijkt mij overigens ook doodsaai werk om een parkeerplaats te bewaken.)
- Trek stevige schoenen aan. Je loopt namelijk op rotsformaties en vulkaangesteente, dus teenslippers zijn een no go.
Wauw wat een indrukwekkende foto's! 👍🏻
BeantwoordenVerwijderen