Week 15: Status stage: voltooid!
Na 48 dagen zit het er op: ik heb mijn stage op dit eiland voltooid! Tegen mijn verwachtingen in heb ik zowel bij de kinderopvang als op Albert Schweitzer op alle criteria "goed" of "zeer goed" gescoord, wat een zeer fijne en welkome afsluiting is na mijn struggles in het vinden van de juiste stage.
TERUGBLIK KINDEROPVANG
Zoals ik schreef in Over mij was mijn persoonlijk doel van deze minor om te ontdekken hoe kinderen zich van jongs af aan ontwikkelen. Ik schreef ook dat ik verwachtte dat 3,5 maand te kort is om die grote vraag te beantwoorden, en dat klopt. Gaandeweg ontdekte ik dat mijn gebrek aan kennis over de ontwikkeling van het kind mij dermate blokkeerde dat ik het moeilijk vond om mijn stageopdrachten te voltooien. Immers werd er van mij verwacht dat ik bij bijna elke lesvoorbereiding ging verantwoorden waarom ik bijvoorbeeld bepaalde werkvormen inzette. Om mijzelf gelukkig te houden in de stage heb ik besloten om drie dagen in de week stage te lopen op een middelbare school.
Als ik echter geen stage had gelopen in het gebied van jonge kinderen, dan had ik nooit een van mijn kernkwaliteiten ontdekt: de omgang met jonge kinderen. De kinderen op de kinderopvang kwamen al snel naar mij toe als hen iets dwars zat, of ik voelde zelf aan dat het kind niet lekker in zijn vel zat. Kinderen hebben de ruimte om fouten te maken ("zonder fouten leer je niet") en als ze een fout maken, dan reageer ik daar positief-kritisch op, en niet negatief-kritisch (het kind in de grond stampen omdat het "een domme fout" heeft gemaakt).
Door mijn open houding kwamen de kinderen ook al snel naar mij toe met persoonlijke vragen. "Heb jij een kind in je buik?" "Heb je een kind?" "Ben je getrouwd?" "Ben je gepest?" Als ze dit vroegen stond ik met mijn mond vol met tanden, haha.
Ten slotte ontving ik erg veel knuffels van de kinderen - het maakte niet uit hoe laat het was of wat de omstandigheden waren. Sommige knuffels zorgden er voor dat ik naar adem moest happen. Toch laat ik niet zo snel los: sommige kinderen ontvangen in hun thuissituatie geen tot weinig knuffels van hun ouders/verzorgers en hebben hier behoefte aan.
TERUGBLIK MIDDELBARE SCHOOL
Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik er voor gekozen heb om, naast de twee dagen op de kinderopvang, drie dagen stage te lopen op een Nederlandstalige middelbare school. Eindelijk had ik de ruimte om mijn eigen expertise in te zetten en kon ik verantwoorden waarom ik op die manier handelde. Daarnaast kon ik beter de verschillen tussen het Nederlandse en het Curaçaose onderwijs benoemen, waar ik in de stage op de basisschool moeite mee had, aangezien ik geen vergelijkingsmateriaal had (behalve mijn eigen ervaring).
Wat ik op Albert Schweitzer vooral heb geleerd is het omgaan met het gebrek aan een digitaal schoolbord. Op mijn voorgaande stages maakte ik altijd dankbaar gebruik van het digibord, aangezien ik mijn lessen op deze manier optimaal kon voorbereiden en ik de buitenwereld naar het lokaal kon brengen. Door de flipcharts wist ik precies wat ik moest uitleggen en kon ik dat verduidelijken aan de hand van een afbeelding of een filmpje. De leerlingen konden het ook overschrijven in hun schrift, als hulpmiddel bij het leren.
Mijn eerste lessen met het krijtbord waren dus niet ideaal. Mijn tekeningen van bijvoorbeeld een invallende lichtstraal zagen er niet uit, waardoor ik het ook verkeerd ging uitleggen. Soms merkte ik dat ik zelf ook de draad kwijtraakte, aangezien ik in mijn achterhoofd had dat ik nog iets belangrijks moest zeggen, maar ik wist niet meer wat.
Kortom: door de stage op Albert Schweitzer was het back to basics.
KERSTDINER
Om de stageperiode op Albert Schweitzer af te sluiten was ik uitgenodigd voor het jaarlijkse kerstdiner. Het vond plaats bij restaurant Le Ciel, een erg chique restaurant. Ik voelde mij een beetje onbeholpen, aangezien er twee soorten vorken en twee soorten messen lagen. Maar door een beetje af te kijken bij mijn collega's is dat goed gekomen.
Het buffet bestond vooral uit vleesgerechten, en dat terwijl ik eigenlijk vegetariër ben. Echter heb ik mij de afgelopen periode steeds aangepast aan de Curaçaose cultuur door vlees te eten als het niet anders kon, dus dit kon er ook wel bij (tot ongenoegen van mijn maag en darmen).
Een typisch Antilliaans gerecht dat rond het einde van het jaar op tafel komt is ayaka (of ayaca). Het is een pakketje van maïsmeel, kip en groenten, verpakt in bananenbladeren. Van oorsprong komt het uit Venzuela.
Meer informatie over ayaka kan je hier vinden. Een recept is hier te vinden.
TERUGBLIK KINDEROPVANG
Zoals ik schreef in Over mij was mijn persoonlijk doel van deze minor om te ontdekken hoe kinderen zich van jongs af aan ontwikkelen. Ik schreef ook dat ik verwachtte dat 3,5 maand te kort is om die grote vraag te beantwoorden, en dat klopt. Gaandeweg ontdekte ik dat mijn gebrek aan kennis over de ontwikkeling van het kind mij dermate blokkeerde dat ik het moeilijk vond om mijn stageopdrachten te voltooien. Immers werd er van mij verwacht dat ik bij bijna elke lesvoorbereiding ging verantwoorden waarom ik bijvoorbeeld bepaalde werkvormen inzette. Om mijzelf gelukkig te houden in de stage heb ik besloten om drie dagen in de week stage te lopen op een middelbare school.
Als ik echter geen stage had gelopen in het gebied van jonge kinderen, dan had ik nooit een van mijn kernkwaliteiten ontdekt: de omgang met jonge kinderen. De kinderen op de kinderopvang kwamen al snel naar mij toe als hen iets dwars zat, of ik voelde zelf aan dat het kind niet lekker in zijn vel zat. Kinderen hebben de ruimte om fouten te maken ("zonder fouten leer je niet") en als ze een fout maken, dan reageer ik daar positief-kritisch op, en niet negatief-kritisch (het kind in de grond stampen omdat het "een domme fout" heeft gemaakt).
Door mijn open houding kwamen de kinderen ook al snel naar mij toe met persoonlijke vragen. "Heb jij een kind in je buik?" "Heb je een kind?" "Ben je getrouwd?" "Ben je gepest?" Als ze dit vroegen stond ik met mijn mond vol met tanden, haha.
Ten slotte ontving ik erg veel knuffels van de kinderen - het maakte niet uit hoe laat het was of wat de omstandigheden waren. Sommige knuffels zorgden er voor dat ik naar adem moest happen. Toch laat ik niet zo snel los: sommige kinderen ontvangen in hun thuissituatie geen tot weinig knuffels van hun ouders/verzorgers en hebben hier behoefte aan.
TERUGBLIK MIDDELBARE SCHOOL
Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik er voor gekozen heb om, naast de twee dagen op de kinderopvang, drie dagen stage te lopen op een Nederlandstalige middelbare school. Eindelijk had ik de ruimte om mijn eigen expertise in te zetten en kon ik verantwoorden waarom ik op die manier handelde. Daarnaast kon ik beter de verschillen tussen het Nederlandse en het Curaçaose onderwijs benoemen, waar ik in de stage op de basisschool moeite mee had, aangezien ik geen vergelijkingsmateriaal had (behalve mijn eigen ervaring).
Wat ik op Albert Schweitzer vooral heb geleerd is het omgaan met het gebrek aan een digitaal schoolbord. Op mijn voorgaande stages maakte ik altijd dankbaar gebruik van het digibord, aangezien ik mijn lessen op deze manier optimaal kon voorbereiden en ik de buitenwereld naar het lokaal kon brengen. Door de flipcharts wist ik precies wat ik moest uitleggen en kon ik dat verduidelijken aan de hand van een afbeelding of een filmpje. De leerlingen konden het ook overschrijven in hun schrift, als hulpmiddel bij het leren.
Mijn eerste lessen met het krijtbord waren dus niet ideaal. Mijn tekeningen van bijvoorbeeld een invallende lichtstraal zagen er niet uit, waardoor ik het ook verkeerd ging uitleggen. Soms merkte ik dat ik zelf ook de draad kwijtraakte, aangezien ik in mijn achterhoofd had dat ik nog iets belangrijks moest zeggen, maar ik wist niet meer wat.
Kortom: door de stage op Albert Schweitzer was het back to basics.
KERSTDINER
Om de stageperiode op Albert Schweitzer af te sluiten was ik uitgenodigd voor het jaarlijkse kerstdiner. Het vond plaats bij restaurant Le Ciel, een erg chique restaurant. Ik voelde mij een beetje onbeholpen, aangezien er twee soorten vorken en twee soorten messen lagen. Maar door een beetje af te kijken bij mijn collega's is dat goed gekomen.
Het buffet bestond vooral uit vleesgerechten, en dat terwijl ik eigenlijk vegetariër ben. Echter heb ik mij de afgelopen periode steeds aangepast aan de Curaçaose cultuur door vlees te eten als het niet anders kon, dus dit kon er ook wel bij (tot ongenoegen van mijn maag en darmen).
Een typisch Antilliaans gerecht dat rond het einde van het jaar op tafel komt is ayaka (of ayaca). Het is een pakketje van maïsmeel, kip en groenten, verpakt in bananenbladeren. Van oorsprong komt het uit Venzuela.
Meer informatie over ayaka kan je hier vinden. Een recept is hier te vinden.
Ziet er chique uit haha! Ik weet ook nooit precies uit Mn hoofd wel gerecht je precies hoe moet eten met welk bestek haha, maar over t algemeen gebruik je per gang t bestek van buiten naar binnen toe dacht k, dus de kleinere vork aan de buitenkant gebruik je bv voor t voorgerecht zoals een salade (dacht k tenminste haha)
BeantwoordenVerwijderenWat fijn om te horen dat je stage goed tot zeer goed is beoordeeld!! Dat is een zeer welkom afsluiting! Ik snap goed dat het klikt met de kinderen daar, je houding naar de kinderen klinkt precies als wat ze nodig hebben :)