Verstand versus hart
Wat een rondje op de minormarkt in maart 2018 je wel niet kan brengen... In eerste instantie was ik van plan om lekker in Nederland te blijven, om bijvoorbeeld bij Hogeschool Amsterdam een minor te volgen over het brein of om bij Hogeschool Utrecht een minor te volgen over spiritualiteit, filosofie en wereldreligies, maar mijn intuïtie bracht mij toch ergens anders...
KIEZEN, KIEZEN, KIEZEN...
Het collegejaar 2018 - 2019 is voor mij (als het goed is) het laatste jaar als studente aan lerarenopleiding natuurkunde aan Hogeschool Utrecht. Bijna alle vakken van het afgelopen jaar zijn behaald en dat betekent dat ik in het laatste jaar kan kiezen voor een zogenaamde minor: het vrije keuzeonderdeel van de opleiding.
Afgelopen maart was er een minormarkt in Sportcentrum Olympos (Utrecht) om te oriënteren op de diverse minors die door Hogeschool Utrecht aangeboden worden. Van tevoren had ik al een lijstje gemaakt bij welke minors ik wilde kijken, maar... eenmaal daar vond ik het tien keer niets.
Ik stond op het punt om de bus naar Centraal Station te halen, tot een stemmetje zei dat ik toch even bij het kraampje van de minor Teaching Abroad moest kijken. Ik wilde niet - "je kan het toch niet betalen", "je bent moe, ga naar huis" - maar soms moet je die vervelende stemmetjes uit het verstand uitschakelen, zodat je kan horen wat je écht wilt.
Eenmaal bij het kraampje merkte ik een mengeling van gevoelens in mijn lichaam op: een razend enthousiasme, een hunkering naar avontuur, een "ik wil weg uit Nederland"-gevoel. Ik wil een pauze nemen van de dagelijkse beslommeringen in het regenachtige Nederland; ik wil mijn vleugels uitslaan en mijzelf ontdekken zonder de bemoeienis van anderen. Mijzelf de kans geven om eens andere dingen te doen dan anders. Mijzelf ontwikkelen. Mijzelf... laten groeien.
"KAN JE DAT ALLEMAAL WEL BETALEN?!"
Mijn gevoel was al akkoord met de plannen, maar mijn verstand nog absoluut niet. "Kan je dat allemaal wel betalen?!" sneerde het mij toe. In de bus naar Utrecht CS en de trein naar thuisstad Gouda volgde vervolgens een hevige discussie tussen hart en verstand. Een uurtje waarin alle voor- en nadelen tegen elkaar opgewogen werden. Een uurtje waarin alle mogelijke vragen werden gesteld.
Peinzend keek ik naar buiten, waar het ondertussen bewolkt was. Ik vroeg mij af of het zichtbaar was dat ik veel aan mijn hoofd had. Maar op station Gouda stopte het niet. Ook op de fiets naar de plaatselijke Jumbo ging de discussie er fel aan toe. Pas toen ik mijn fiets pakte met een volle boodschappentas en de zon door de bewolking brak, wist ik het: ik ga naar Curaçao om mijn minor te doen.
KIEZEN, KIEZEN, KIEZEN...
Het collegejaar 2018 - 2019 is voor mij (als het goed is) het laatste jaar als studente aan lerarenopleiding natuurkunde aan Hogeschool Utrecht. Bijna alle vakken van het afgelopen jaar zijn behaald en dat betekent dat ik in het laatste jaar kan kiezen voor een zogenaamde minor: het vrije keuzeonderdeel van de opleiding.
Afgelopen maart was er een minormarkt in Sportcentrum Olympos (Utrecht) om te oriënteren op de diverse minors die door Hogeschool Utrecht aangeboden worden. Van tevoren had ik al een lijstje gemaakt bij welke minors ik wilde kijken, maar... eenmaal daar vond ik het tien keer niets.
Ik stond op het punt om de bus naar Centraal Station te halen, tot een stemmetje zei dat ik toch even bij het kraampje van de minor Teaching Abroad moest kijken. Ik wilde niet - "je kan het toch niet betalen", "je bent moe, ga naar huis" - maar soms moet je die vervelende stemmetjes uit het verstand uitschakelen, zodat je kan horen wat je écht wilt.
Eenmaal bij het kraampje merkte ik een mengeling van gevoelens in mijn lichaam op: een razend enthousiasme, een hunkering naar avontuur, een "ik wil weg uit Nederland"-gevoel. Ik wil een pauze nemen van de dagelijkse beslommeringen in het regenachtige Nederland; ik wil mijn vleugels uitslaan en mijzelf ontdekken zonder de bemoeienis van anderen. Mijzelf de kans geven om eens andere dingen te doen dan anders. Mijzelf ontwikkelen. Mijzelf... laten groeien.
"KAN JE DAT ALLEMAAL WEL BETALEN?!"
Mijn gevoel was al akkoord met de plannen, maar mijn verstand nog absoluut niet. "Kan je dat allemaal wel betalen?!" sneerde het mij toe. In de bus naar Utrecht CS en de trein naar thuisstad Gouda volgde vervolgens een hevige discussie tussen hart en verstand. Een uurtje waarin alle voor- en nadelen tegen elkaar opgewogen werden. Een uurtje waarin alle mogelijke vragen werden gesteld.
 |
| Op de Hoge en Lage Gouwe, afgelopen herfst, Gouda. Foto gemaakt in de weerspiegeling van de gracht. |
Reacties
Een reactie posten