Week 4: "Curaçao is niet het paradijs"

Het voordeel als je alleen bent in een appartement en de auto voor jezelf hebt: je kan op het laatste moment beslissen om naar de Curaçao Pride te gaan. Ik hoorde het toevallig op de radio onderweg naar stage en ik was wel benieuwd hoe de LGBT-rechten (lesbisch, gay, biseksueel en transgender) hier zijn. Tot mijn verbazing ligt het hier wel anders dan in Nederland...

OP DE KONINGIN EMMABRUG
De pride startte bij het Riffort, maar ik vond een fijn plekje op de pontjesbrug (Koningin Emmabrug). De zon zakte de zee in en het waaide heerlijk, zodat het afkoelde. Was het elke dag maar zo'n temperatuur in plaats van de 32 graden Celsius (en natuurlijk is het warmer in de zon).

Al snel kon je de pride aan horen komen door het orkest die de optocht leidde. Op Flickr staat een fotoalbum online, inclusief video's. De Volkskrant heeft tevens een artikel gepubliceerd over de gebeurtenis.

Overigens is er veel discussie over de vlag, aangezien het ook Siman di Kultura is deze week en de regenboogvlag mag niet aan dezelfde paal hangen als de officiële vlag van Curaçao. "Er lijkt een homofobie te heersen waardoor mensen zich tegen de parade en de vlaggen uitspreken."

De optocht liep naar het Wilhelminaplein in hartje Willemstad. De rillingen liepen over mijn rug. Waarom moet er een feest worden georganiseerd om te benadrukken dat iedereen gelijke rechten heeft? Waarom leven we in een wereld met zoveel bevolkingsgroepen die gediscrimineerd worden om wat voor reden dan ook? Waarom tolereren mensen elkaar niet en hebben ze meteen hun oordeel over een andere persoon klaar? 

TOLERANTIE IS HET SLEUTELWOORD

De minister van Cultuur, Marilyn Alcalá-Wallé (die we al eerder tegenkwamen bij Siman di Kultura) hield een toespraak over de geschiedenis van Curaçao betreft de LGBT-rechten.

Sinds het een zelfstandig land is binnen het Koninkrijk der Nederlanden (sinds 2010) heeft Curaçao zijn eigen grondrechten. Artikel 3 in de staatsregeling van Curaçao stelt:

"Allen die zich in Curaçao bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan."

Mevrouw Alcalá-Wallé haalde ook een quote aan van Unesco, die sinds 1945 bezig is met de verbetering van leefomstandigheden op de wereld, met als doel vrede op de wereld. De Preambule van de grondwet van Unesco stelt:

"Since wars begin in the minds of men, it is in the minds of men that the defences of peace must be constructed".

De conclusie is dat men meer en beter met elkaar moet communiceren. Tolerantie is het sleutelwoord.

NOG NIET HET PARADIJS
Ene Marnix, die in de organisatie van de Curaçao pride zit, hield ook een toespraak. Die toespraak maakte heel wat los bij het publiek, die luid begon te joelen en te applaudisseren.

Curaçao is volgens Marnix net niet het paradijs. Het kan het paradijs zíjn, mits iedereen in vrijheid kan leven. Er heerst veel frustratie op het eiland, omdat het een enorme diversiteit aan mensen heeft, maar er wordt veel gediscrimineerd (denk bijvoorbeeld aan het verhaal over de Chinezen die ik eerder publiceerde).

De wetten op Curaçao lopen achter de feiten aan, aldus Marnix. Koppels van hetzelfde geslacht kunnen (nog) niet trouwen op Curaçao: daarvoor moeten ze naar Nederland vliegen (mits ze de Nederlandse identiteit hebben). In Nederland mag je al sinds 2001 met iemand van hetzelfde geslacht trouwen, "so what's the excuse? Why do we still have laws that are not for equal treatment? No one else should decide who you want to marry." Marnix benoemt religie en traditie als "fake reasons".

Vorig jaar hield de premier van Curaçao, Eugene Rhuggenaath, een toespraak op de Curaçao Pride. Dat werd gezien als bijzonder. Ook dit jaar was hij aanwezig, ditmaal in het publiek. In dit nieuwsartikel van vorig jaar wordt pijnlijk duidelijk waarom dit bijzonder was.