Week 4: Verhuizen

Deze week loop ik achter met het posten op mijn blog. De week is hectisch geweest doordat ik aan het zoeken was naar een nieuw plekje voor mijzelf. Inmiddels ben ik verhuisd en heb ik weer tijd om te posten. Ditmaal met gezelschap!

Schrijven met gezelschap (Hollandia, vernoemd naar Nederland)

NIETS IS WAT HET LIJKT
De grootste les die ik deze maand heb geleerd: niets is wat het lijkt. En huur het appartement in eerste instantie voor één maand in plaats van de gehele periode (in mijn geval 3,5 maand), zodat je tijd hebt om rustig verder te zoeken als het niet bevalt.

Op de foto's die ik kreeg zag het appartement er prima uit. Veel ruimte, een tweepersoonsbed, een fijne badkamer en een goede keuken. Maar waar ik geen rekening mee had gehouden:

Keuken

• Ik ben hooggevoelig en dat betekent dat ik sferen, energieën en stemmingen goed aanvoel. Op een foto merk je hier niet veel van. Dit appartement voelde bij aankomst helaas zwaar en ongezellig aan, dus ik was liever ergens anders te vinden (had overigens wel het voordeel dat ik veel gezien en meegemaakt heb - die blogs komen er nog aan);
• In Curaçao leeft men vooral buiten en dat is te begrijpen, aangezien het buiten lekker waait bij deze hoge temperaturen. Binnen zitten in de airco, die trouwens door de hoge elektriciteitskosten erg kostbaar is, is een minder fijne optie. Helaas kon ik bij dit appartement niet lekker buiten zitten, tenzij ik gebeten wilde worden door de rode mieren;



Badkamer

• Er stonden bizar weinig (goede) meubels in het appartement. De kledingkast was van stof en zakte bij een zuchtje wind in elkaar. Daarnaast had ik geen nachtkastje en dus legde ik mijn telefoon aan de andere kant van de kamer aan het stopcontact. Gevolg was dat ik mijn alarm amper hoorde (maar ik heb een goed afgestelde biologische klok, haha). Bovendien kwam ik ruimte tekort in de badkamer, aangezien ik geen plankje had waar ik mijn spullen op kon zetten. Mijn toilettas wisselde dus constant tussen de deksel van het toilet en de wasbak. Ten slotte miste ik ook een wasmachine, maar gelukkig kon ik bij Sabrina mijn kleding in de wasmachine gooien en laten drogen aan de waslijn.

Daarnaast zei Sabrina dat ik belachelijk veel betaalde voor deze ruimte: "Het is niet eens een appartement." De huurprijs van 450 euro per maand was inclusief WiFi en water, maar elektriciteit moest ik zelf betalen (zie Week 3: De Jumbo in Curaçao). "Je kan veel meer voor deze prijs krijgen." 

Slaapkamer annex woonkamer

Uiteraard was de verhuurder niet blij met het bericht dat ik in oktober het 'appartement' zou verlaten, maar ik voelde mij hier absoluut niet op mijn gemak. Gelukkig heb ik geen contract of iets dergelijks hoeven te tekenen. 

HUIZENJACHT

Via Facebook had ik een oproep geplaatst voor een appartementje/studio voor mijzelf. Ik kreeg er veel reacties op en ben ook veel gaan kijken en gaan voelen. Vaak gold hier ook: niets is wat het lijkt. De energie voelt niet fijn aan of ik wil absoluut niet in die omgeving zitten (afgelopen week ben ik bijvoorbeeld wezen kijken bij een appartement met uitzicht op het Spaanse Water, maar dat zat verstopt in een afgesloten, beveiligde villapark met heel veel drempels waar de auto niet gelukkig van werd).

Ook heb ik de hulp van Ruthsella ingeschakeld, een van de tantes van Cernille (de moeder van mijn oppaskinderen die uit Curaçao komt) die hier woont. Zij is toevallig makelaar en we hebben wat appartementen bekeken. Helaas voelde deze appartementen ook niet fijn aan: óf de eigenaar was niet op komen dagen voor het bezoek, óf het appartement had geen WiFi óf ik zat op de lip van de eigenaren. 

BINGO!

Uiteindelijk besloot ik om volmondig "ja" te zeggen tegen een appartement in een appartementencomplex. De prijs, 950 gulden, is inclusief WiFi, water, één keer per week schoonmaak en elektriciteit (behalve de airco, maar ik hoef in ieder geval niet meer naar Pagatinu te rijden om elektriciteit te kopen. De eigenaar van het appartementencomplex vertelde dat er soms storingen zijn in het systeem waardoor mensen geen elektriciteit kunnen kopen. Gevolg is dan dat je geen elektriciteit meer hebt als je 0 kWh op de teller hebt staan en je producten in de vriezer en koelkast ontdooien. Dat kan je dan allemaal weggooien). 

De ruimte voelt veel prettiger aan, al ruikt het nog bedompt, maar dat is op te lossen met kaarsen en wierook. Ik heb bovendien veel meer ruimte; ik kan buiten zitten werken; ik heb een bank om op te relaxen en er staan ventilatoren die ik kan gebruiken naast de airco. Oh, en ik kan de auto op de beveiligde en afgesloten binnenplaats zetten.