Week 3: Geile geitenthee

0,12 EUROCENT PER KWARTIER
Ik dacht dat de mail van het Ministerie van Justitie van Curaçao voldoende was als bewijs van Verklaring van Rechtswege, maar blijkbaar had ik het niet goed gelezen en moet je na aankomst in Willemstad het "document" ophalen.
Nadat ik er wonderbaarlijk snel was (ik verdwaalde niet!) moest ik nog betalen voor het parkeren. Het schijnt dat er ook gratis (onbewaakte) parkeerplekken zijn in Willemstad, maar er wordt relatief veel ingebroken. Niet alleen voor de eventuele spullen in de auto, maar zelfs voor de onderdelen van de auto zelf. Maar ja, "de locals gaan er ook staan," aldus Sabrina. Overigens krijg je wel een wielklem als je het parkeergeld niet betaalt en het schijnt echt een hele dag te duren voordat je je auto terug hebt.

Het parkeergeld in Willemstad stelt echt geen schijntje voor (zeker als je het met steden als Amsterdam gaat vergelijken). Je betaalt 0,25 ANG per kwartier, dus om en nabij 0,12 eurocent. Say whaat?! In Amsterdam betaal je 7,50 euro per uur, dus minder dan twee euro per kwartier...!
Overigens werkt het betaald parkeren in Willemstad anders dan in Nederland. In het parkeervak staat namelijk een nummer (in mijn geval 332) en die moet je intikken op het apparaat. Je betaalt vervolgens (alleen munten worden geaccepteerd) en vervolgens spuugt het apparaat een ticket uit en die schuif je achter je raam.

10 MINUTEN WACHTEN
Ik ben geen ster in navigeren en zocht dus naar het Ministerie van Justitie. Ik dwaalde wat rond, checkte mijn telefoon... en uiteindelijk stond ik er recht voor.
Tot mijn verbazing hoefde ik maar plusminus tien minuten te wachten voordat ik aan de beurt was bij het loket (het lijkt op de gang van zaken in een Nederlands gemeentehuis). Paspoort geven, stempel erin en ik mocht weer gaan. En daar betaal je dan meer dan 250 euro voor...

GEEN FLOATING MARKET
Ik had nog ruim een uur over voordat ik weer bij de auto moest zijn en dus heb ik wat rondgelopen in de wijk Punda (binnenkort ga ik stadswandelingen maken en zal ik meer foto's plaatsen).
Ik kwam onder andere langs de Ronde Markt. Dit is een overdekte markt in de vorm van - jawel - een cirkel. In het midden zitten enkele winkels. De Ronde Markt bestaat vooral uit kraampjes met souvenirs, eten (snèk) en groenten en fruit.
Vervolgens liep ik langs - wat ik later begreep - de floating market. Hier zoùden boten uit Venezuela moeten aanmeren met hun koopwaar (vis, fruit en groenten).
Ik weet niet of jullie het nieuws hebben gevolgd, maar er is een enorme crisis in Venezuela. De president van Venezuela, Maduro, heeft de grens met Curaçao dicht gegooid, met als gevolg dat de Venezuelanen hun producten niet meer kunnen verkopen op deze beroemde plek. Voor het eerst in 101 jaar is er dus geen floating market meer...

Ik maakte mijn ronde door Punda af door op de Handelskade te lopen. Je hebt hier uitzicht op de beroemde gekleurde huisjes van de wijk Otrobanda; je ziet de Emmabrug (ook wel "potonbrug" genoemd); en de enorm hoge Koningin Julianabrug (check deze website voor meer informatie over de bruggen in Curaçao). Vooral de laatste brug zag er indrukwekkend uit - je zou maar hoogtevrees hebben...

Koningin Julianabrug vanaf de Handelskade

TIG RONDJES RIJDEN. ALWEER.
Om twaalf uur 's middags had ik met de andere stagiaires, Chantal, Gabriëlle en Sanne, op Berg Carmel (spreek uit: Berg Kaarmèl) afgesproken om kennis te maken met onze begeleiders en de school.
Gisteren ben ik al naar de school toe gereden, aangezien het alleen bekend was dat het in de wijk Groot Kwartier stond. Ik heb gisteren dus tig rondjes gereden, tig mogelijkheden geprobeerd qua locatie, maar na een uur was ik het zat en liep ik een plaatselijk café binnen. Zij hebben mij de weg gewezen en uiteindelijk heb ik de school kunnen vinden. (Wat een aardige, behulpzame en gastvrije mensen lopen hier rond!)

MODE ONDER DE LEERLINGEN
De school is een "rijke" school, tegen al mijn verwachtingen in. Er is enorm veel materiaal om handen; er staan computers en een Activboard; er is een kleine bibliotheek met een modern computeruitleensysteem (de eerste onder de scholen op Curaçao, vertelde het schoolhoofd trots); er worden specialisten ingehuurd voor bijvoorbeeld zorgleerlingen en leerlingen met motoriekproblemen; er is een kleine gymzaal voor de kleuters en de grotere leerlingen gaan met de bus naar een sportcomplex voor bewegingsonderwijs.
Daarnaast vielen de tassen van de leerlingen mij op. De meesten lopen rond met enorme rugzakken ("is dat een wandelende rugzak?") en dan nog een kleine tas voor brood en dergelijke. Veel leerlingen hebben in plaats van een tas een trolley, meestal van een bepaald merk - "Het is de mode van de laatste tijd," grinnikte Marilisse, mijn begeleidster.
De kinderen lopen rond in een uniform: een groen geruite broek/rok, een wit shirt met het logo van de school, zwarte schoenen en hoge witte sokken.

SORTEREN OP INTELLIGENTIE
Door mijn komst waren de leerlingen van groep 3b, mijn stagegroep, erg druk, aldus Marilisse. De groep bestaat uit 33 (!) leerlingen, terwijl dat eigenlijk maximaal 28 mogen zijn. Ook hier wordt dus bezuinigd. Ik begreep later ook dat hier ook een tekort is aan docenten.
De leerlingen zitten in groepjes 'gesorteerd' op intelligentie - een experiment dat tot november loopt. Dus de kinderen die auditief zijn ingesteld zitten bij elkaar, de kinderen die visueel zijn ingesteld zitten bij elkaar, et cetera. Het werkt alleen niet helemaal, vertelde Marilisse: de herrieschoppers zitten soms bij elkaar. Gelukkig staan er naast groepjes tafels ook her en der losse tafels, maar het is wel krap met 33 leerlingen.
De kinderen spreken vooral Papiaments, terwijl het eigenlijk de bedoeling is dat ze Nederlands spreken. "Maar soms begrijpen ze het niet en ga ik, al dan niet onbewust, over in het Papiaments." Ik moet dus langzaam en met makkelijke woorden praten met de leerlingen.

EARLY BIRD
Na het bidden in het Papiaments (het is een rooms-katholieke school) ging de bel en liepen de kinderen naar buiten. Sommigen gaven mij netjes een hand en één kind gaf mij zelfs een knuffel...! Het ziet er dus naar uit dat het contact met de kinderen wel goed gaat komen.

Een kevertje kwam op bezoek toen ik buiten aan het schrijven was

Voor de vroege vogels onder ons: de scholen beginnen hier om half acht. Ik moet er uiterlijk 07:20 uur zijn, dat betekent dus dat ik uiterlijk 06:40 uur moet vertrekken van huis. Het verkeer in de ochtend schijnt een hel te zijn, dus ik ga het morgen zien. Daarentegen is de school om half één uit: ik heb dus nog een hele middag om te relaxen en dingen te ondernemen, zoals een fijne plek vinden om te schrijven. Niet veel mensen weten dat ik schrijf, maar ik vind het een fijne manier om je gedachten uit je hoofd te zetten en het is natuurlijk ook leuk/interessant om later terug te lezen.

HORNY GOAT THEE
Na de kennismaking op stage ben ik doorgereden naar Mangusa (die zit praktisch om de hoek) om spullen te halen voor mijn bloeddruk. Ik vroeg namelijk op de Facebookpagina Durf te vragen Curaçao hoe mensen op dit eiland omgaan met de gevolgen van de hitte. Ik kreeg een hele reeks tips, zoals bietensap en tomatensap drinken, appelstroop op je brood doen en Moringa thee. In Mangusa vond ik een andere variant thee die mij goed in de oren klonk: namelijk een speciaal voor de bloeddruk. Ik maakte deze avond een kop thee... en vond deze folder in het doosje... Blijkbaar komt de naam van een Chinese geitenherder die een verhoogde seksuele activiteit zag bij zijn geiten als ze van deze plant aten... Weer wat geleerd vandaag.

Gelukkig was het pas drie uur 's middags en kon ik nog even naar Mambo Beach gaan (trouwens opvallend dat je geen parkeergeld en geen geld voor de toiletten moet betalen - dat is in Nederland wel anders). En raad eens wie ik tegenkwam: Marilyn. Héél toevallig.
Zij vertelde dat ze vooral de (goedkope) groenten uit Nederland mist. En ze raadde mij aan om vlak bij de Op = op een snorkelset te kopen. "Dat is niet zo duur als hier aan de boulevard."